روابط والدوکودک :در اواسط کودکی ،مقدار زمانی که کودکان با والدین سپری می کنند،خیلی کاهش می یابد .کودک روبه استقلال فزاینده میرود در این روند والدین باید موضعات جدیدی رادنبال کند.مثلا چه میزان مسئولیت درمنزل به آنها سپرده شود .چه میزان پول توجیبی داده شود،وقتی در بیرون منزل مدرسه و... میباشد چگونه نظارت وپیگیری صورت گیرد .وقتی والدین در منزل نیستند چه میگذرد.و.....
زمانی که کودکان قادرند فعالیتها ومسئولیتهای روزمره خودرااداره کنند،والدین کارآمد به تدریج کنترل را به کودک انتقال می دهند.
والدین مقتدر به تنظیم مشترک می پردازند ،نوعی سرپرستی انتقالی که طی آن نظارت کلی بر کودکان دارند،تنظیم مشترک از رابطه یاری گرانه بین والد وکودک به وجود می آید.
اجزای تشکیل دهنده تنظیم مشترک به شرح زیر است :
اولا ،والدین باید فرزندانشان راازفاصله دور نظارت،راهنمایی،وحمایت کنند.ثانیا،آنها باید از مواقعی که تماس مستقیم با فرزندانشان دارند به نحوموثری استفاده کنند.ثالثا،باید در فرزندانشان تواناییهایی را تقویت کنند که به آنها امکان میدهند رفتار خودشان را کنترل کنند،معیارهای پسندیده کردارخوب را برگزینند،ازمخاطرات بی جا وغیر ضروری اجتناب ورزند،وبدانندچه وقت به حمایت وراهنمایی والدینشان نیاز دارند .کودکان باید مایل باشند که والدین را از مکانهایی که هستند،فعالیتهایی که انجام میدهند،ومشکلاتی که دارند،مطلع سازندتا اینکه والدین بتوانند به هنگام نیاز ،میانجگری وآنها را راهنمایی کنند.
منبع:(مکوبی192-191)
+ نوشته شده توسط مظفر فرزین نیا در سه شنبه شانزدهم آبان 1385 و ساعت
17:13 |